کوتاه نوشت

ظهری داشتم تو حیاط کمک مادرم لباس می شستم، خدا اومد بالا سرم. سلام و خسته نباشید گفت و پرسید: کمک نمی خوای؟

گفتم: سلام! ممنون میشم! من می شورم و پهن می کنم، شما خشکشون کن.

سبکبال بود و پرواز کرد..

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم        لطف‌ها مي‌کني اي خاک درت تاج سرم

دلبرا بنده نوازيت که آموخت بگو                     که من اين ظن به رقيبان تو هرگز نبرم

همتم بدرقه راه کن اي طاير قدس                 که دراز ست ره مقصد و من نو سفرم

اي نسيم سحري بندگي من برسان              که  فراموش مکن  وقت دعاي سحرم

خرم آن روز کزين مرحله بربندم بار                  و  ز سر کوي تو  پرسند  رفيقان  خبرم

حافظا شايد اگر در طلب گوهر وصل              ديده دريا کنم از اشک و درو غوطه‌خورم

¤ نوشته شده در ساعت ٤:٠٢ ‎ب.ظ توسط محسن

عدد بده!